Na Wspólnej

Syn Leszka i Ewy. Obdarzony dużym wdziękiem, odważny i bardzo dojrzały jak na swój wiek. Wychowując się w rozbitej rodzinie, nauczył się wspierać matkę i zachowywać odpowiedzialnie. W tym względzie jego własny ojciec nie był dla niego wzorem.
Choć bardzo go kocha, pilnuje się, by nie pójść w jego ślady. Igor potrafi być konsekwentny i kieruje się w życiu własnymi zasadami. Nie lubi podążać za tłumem lub chwilową modą. Przy tym sprawdza się jako lider i umie przeforsować swoje racje w grupie rówieśników. Jest, podobnie jak Maks, osobą charyzmatyczną, ale ma znacznie większe wyczulenie na potrzeby innych ludzi. Największą pasją Igora jest piłka nożna. Jako utalentowany bramkarz liczy na karierę w zawodowym sporcie. Kontuzja odniesiona na boisku zagroziła tym planom. Złamanie było na tyle poważne, że czeka go dłuższy okres rehabilitacji. Nie powodzi mu się także w życiu uczuciowym. Burzliwy związek z Karoliną i przelotna znajomość z Kasią nauczyły go ostrożności. Ze względu na wrodzoną wrażliwość bardzo przeżywa miłosne niepowodzenia. Nie wie jak postępować z kobietami i na wszelki wypadek postanowił się zbytnio nie śpieszyć. Sylwia Muszyńska wydała mu się na tyle atrakcyjną dziewczyną, że Igor postanowił spróbować raz jeszcze. Jednak i ta znajomość okazała się niewypałem. Sylwia bez słowa wyjaśnień zostawiła go dla innego. Po rozstaniu z Sylwią Igor szybko znajduje ukojenie w powrocie do starej miłości - Karoliny. Kiedy Włodek mówi mu, że Leszek ma jeszcze jednego syna Tomka, Igor jest w szoku. Przez jakiś czas nie może wybaczyć ojcu, że dowiaduje się o tym ostatni. Nieślubny syn Leszka okazuje się wrażliwym i inteligentnym chłopcem. I chociaż potrafi zajść za skórę, szybko zdobywa sobie sympatię starszego brata. Ponowne spotkanie Kasi Sarneckiej staje się dla Igora kolejnym wyzwaniem. Kasia absorbuje go swoimi problemami a Karolina robi mu wyrzuty o nadmierne zainteresowanie życiem Kasi. W końcu Igor wyjaśnia obu dziewczynom, jakie ma wobec nich zamiary - Kasi proponuje przyjaźń a Karolinie wyznaje, że bardzo ją kocha. Jego szczęście z Karoliną nie trwa zbyt długo. Okazuje się, że dziewczyna wyjeżdża na rok do Stanów. Mimo to Igor obiecuje na nią wiernie czekać i zapewnia, że roczna rozłąka nie zmieni jego uczuć. W ramach służby zastępczej Igorowi udaje się znaleźć pracę jako salowy. W szpitalu poznaje ciężko chorą, młodą dziewczynę. Od pierwszej chwili wyczuwa w Ani bratnią duszę. Nadal jest przygnębiony zerwaniem z Karoliną, jednak coraz częściej zaczyna myśleć o Ani. Igor ma nadzieję, że Ania zerwie ze swoim narzeczonym. Kiedy jednak Ania i Krzysztof zapraszają go na swój ślub, do Igora dociera, że jego miłość pozostanie niespełniona. Unika kontaktów z Anią i szuka zapomnienia w ciężkiej pracy. Jego ukochana w ostatnim momencie ucieka sprzed ołtarza. Po tym fakcie Igor stara się odnaleźć Anię. Nie jest to łatwe, bo jej najlepsza koleżanka wraz z niedoszłym mężem uknuli intrygę, która ma doprowadzić do tego, że Ania wróci do Krzysztofa. Mimo ich starań miłość pokonuje wszelkie przeszkody i Ania zamieszkuje razem z Igorem. On dzielnie znosi niemiłe zachowanie pani Bednarczykowej, która uważa, że zmarnował córce życie. Po jakimś czasie okazuje się, że jego ukochana ma nawrót choroby. Igor z całych sił próbuje podtrzymywać ją na duchu. Kiedy Ania znowu ląduje w szpitalu lekarze nie ukrywają, że stan jest krytyczny. Igor cały czas jest przy niej. Rodzice dziewczyny doceniają jego zaangażowanie i pani Bednarczykowa przyznaje, że pomyliła się, co do jego osoby. Ania odchodzi w jego ramionach. Załamany chłopak nie wyobraża sobie bez niej życia. Dotrzymuje jednak obietnicy złożonej zmarłej dziewczynie i wybiera się na studia. Nie chcąc obciążać finansowo Ewy postanawia sam zarobić na opłatę uczelni. Dzięki ojcu Ani dostaje pracę ankietera. Jego mama i przyjaciele martwią się, że nie uda mu się pogodzić pracy z nauką. Kamil, Gosia i Marta postanawiają mu pomóc i chłopak na czas wywiązuje się z zawodowych obowiązków. Igor i Kamil postanawiają wynająć mieszkanie Ewy i przenieść się na Wspólną. W ten sposób chcą pomóc rodzicom, którzy znaleźli się w ciężkiej sytuacji finansowej. Kilka miesięcy po śmierci jego ukochanej Igor decyduje się spotkać z kolegami i koleżankami z liceum. Z trudem odnajduje się w rozbawionym tłumie. Z pomocą przychodzi mu dawna koleżanka Ula, która przyznaje się, że się w nim podkochiwała. Proponuje mu spotkanie tylko we dwoje. Zapewnia, że nie szuka nowego chłopaka, ale bardzo chciałaby utrzymywać z nim kontakt. Syn Ewy dowiaduje się, że Roman ma problem z alkoholem. Przeprowadza z nim męską rozmowę i ostrzega, że nie pozwoli skrzywdzić swojej matki.

WIEK: 19 lat

Syn Wiktora i Izabeli. Niekomunikatywny, nieprzystosowany, ale bardzo inteligentny. Dysponuje sporą wiedzą, jednak samotne dzieciństwo i lata dorastania w szkołach z internatem sprawiły, że w kontaktach międzyludzkich jest raczej trudny. Zdolnościom plastycznym zawdzięcza etykietkę “duszy artystycznej”, przez co jego wyskoki są traktowane z większą pobłażliwością. Na jakiekolwiek próby krytyki reaguje nerwowo i zamyka się w sobie. Jako dziecko bogatych rodziców ma trochę pogardliwy stosunek do pieniędzy. Czasami trwoni je bez wyraźnego planu. Nie zwraca uwagi na to, że u jego biedniejszych znajomych może to budzić zazdrość lub zażenowanie. Kiedy humor mu dopisuje, lubi pożartować i pobawić się w towarzystwie przyjaciół. Jest jednak nieprzewidywalny i potrafi wybuchnąć niespodziewanie, bez widocznej przyczyny. Jego bliscy przyzwyczaili się przymykać na to oczy nawet, jeśli czasem trudno jest zrozumieć jego kolejne prowokacje. Maks ma świadomość, że zgodnie z testamentem ojca, wejdzie w niedługim czasie do zarządu rodzinnej firmy. Budzi to u niego mieszane uczucia, ponieważ chciałby realizować swoje artystyczne ambicje, a biznes kojarzy mu się z „wyścigiem szczurów”. Mimo postawy cynika, Maks jest jednak zdolny do prawdziwych i głębokich uczuć. Zakochuje się w Nataszy – przypadkowo spotkanej dziewczynie zza wschodniej granicy, którą ratuje z opresji a następnie pomaga jej odnaleźć w Polsce ojca. Niestety dziewczyna wyprowadza się do ojca do Krakowa…
Przez jakiś czas Maks i Natasza pozostają w związku na odległość. Dla trochę zaborczej w miłości do syna Izabeli jest to idealna sytuacja. Jednak Maks, tęskniąc do Nataszy coraz częściej zaczyna wspominać o ewentualnym wyjeździe do Krakowa. Nadzieje Maksa na szczęśliwy związek z Nataszą spełzają na niczym. Natasza przyjeżdża do Warszawy i zrywa ich znajomość. Dla wrażliwego chłopaka jest to duży cios i bardzo przeżywa rozstanie z ukochaną. Dzięki wsparciu mamy i przyjaciół szybko dochodzi do siebie i koncentruje się na pracy twórczej. Izabela zachwycona pięknymi akwarelami syna postanawia wysłać je na konkurs plastyczny. Robi to bez wiedzy swojego jedynaka. Kiedy Maks się o tym dowiaduje obraża się na mamę i grozi, że rzuci malarstwo. Trzecia nagroda w konkursie pozwala mu zapomnieć o pretensjach do Izabeli. Po jakimś czasie dowiaduje się, że nagrodę kupiła mu jego mama. Nie mogąc dłużej znieść matczynej nadopiekuńczości Maks postanawia skutecznie „odciąć pępowinę”. Zdaje na studia plastyczne w Gdańsku. Z Izabelą utrzymuje częsty kontakt telefoniczny.
Podczas kolejnej wizyty w domu Maks poznaje Suzy. Dziewczyna wpada mu w oko i przez jakiś czas dobrze się razem bawią. Maksowi trudno się pogodzić z tym, że Suzy spotyka się z kilkoma chłopakami jednocześnie i rezygnuje z tej znajomości. Konflikt z profesorem z gdańskiej uczelni sprawia, że chłopak rzuca studia. Po rozmowie z mamą i przyjaciółmi postanawia przenieść się na warszawską Akademię Sztuk Pięknych. W Warszawie odnawia znajomość z Suzy, w której się zakochuje. Niestety dziewczyna musi wracać do Stanów. Obiecuje być z nim w stałym kontakcie. Obydwoje mają nadzieje, że uda im się utrzymać związek na odległość. Kiedy wychodzi na jaw, że partner matki mógł być zamieszany w śmierć w jego ojca Maks jest przekonany o winie Oskara. Izabela próbuje przekonać syna, że kłamstwa Madejskiego nie świadczą o tym, że jest mordercą. Maks widząc jak jego mama cierpi zaczyna być dla niej coraz bardziej wyrozumiały. Ze względu na jej kiepskie samopoczucie planuje zrezygnować z wyjazdu do swojej dziewczyny. Izabela przekonuje go, że kilka tygodni samotności dobrze jej zrobi i nalega, aby pojechał spotkać się z Suzy. Maks po powrocie ze Stanów mówi mamie, że Suzy bardzo się zmieniła i ma wątpliwości czy związek na odległość ma jakiś sens. Kiedy Wiktoria prosi Izabelę o spotkanie syn stanowczo odradza jej kontakty z rodziną Oskara - uważa, że powinna jak najszybciej zapomnieć o człowieku, który przysporzył jej tyle cierpień.

WIEK: 19 lat

Bystra, inteligentna i niezależna prawniczka po trzydziestce. Najlepsza przyjaciółka Gabrieli. Pełna wdzięku, seksowna i elegancka, o nieco onieśmielającym sposobie bycia. Przerosła oczekiwania większości ludzi związane z jej osobą. Swoją pozycję osiągnęła dzięki ciężkiej pracy umiejętności korzystania z kobiecego uroku. Weronika jest pogodna i bezpośrednia, ale bywa egoistyczna. Postrzegana jako osoba o silnym charakterze, nastawiona na sukces, panicznie boi się porażki w sferze zawodowej i osobistej. Nie ma zresztą szczęścia do mężczyzn, o czym najlepiej może świadczyć jej związek z Sebastianem. Weronika bowiem, choć lubi szermować feministycznymi hasłami, gdy jest zakochana łatwo się podporządkowuje. Ma przy tym nienajlepszy gust, bo najbardziej ją ekscytują mężczyźni z gatunku „zimnych drani”. Ta słabość jej charakteru sprawia, że niejednokrotnie musiała zapłacić wysoką cenę za swoje nietrafne wybory. Nigdy jednak nie sądziła, że czeka ją los samotnej matki. Czy sprosta temu wyzwaniu? Nie będzie to łatwe, bo na pomoc Sebastiana raczej nie może liczyć. Służbowy wyjazd do Brukseli wydawał się dla Weroniki zbawieniem. Miała nadzieję, że zdobyte tam doświadczenia zawodowe przełożą się na większe możliwości znalezienia dobrze płatnej pracy w kraju. Niestety Izabela, zraniona zdradą Sebastiana, zaprzysięgła zemstę kochance swojego narzeczonego. To za jej sprawą Weronika nie może znaleźć pracy i coraz bardziej martwi się o los swojej małej córeczki Antosi. Kiedy w końcu dostaje nowe zlecenie Weronika zatrudnia opiekunkę do dziecka. Alina Morawiec wydaje się wymarzoną osobą do roli opiekunki. Mimo to Weronice trudno rozstawać się z córką i cierpi, kiedy nie ma przy niej małej Antosi. Już wkrótce Weronika przekonuje się jak tragiczne w skutkach może być zatrudnienie obcej osoby. Alina Morawiec okazuje się osobą z problemami, która stara się uprowadzić dziecko Weroniki. Na szczęście Weronika w porę interweniuje i Alina zostaje umieszczona na obserwacji w szpitalu psychiatrycznym. Marta Hoffer zostaje nową nianią małej Antosi i Weronika może spokojnie myśleć o pracy, którą zaoferowała jej Izabela. Powrót do Bud-Maksu uświadamia jej jak trudno czasem jest pogodzić obowiązki zawodowe z obowiązkami samotnej matki. Tym bardziej, że Izabela jest bardzo wymagającą szefową i ostrzega ją, że nie będzie tolerować żadnych błędów. Weronika stara się nie dawać więcej powodów do narzekań i powoli ich współpraca układa się coraz lepiej. Młoda prawniczka nie czuje się do końca spełniona i szczęśliwa. Coraz częściej narzeka na samotność. Czy w końcu uda się jej spotkać mężczyznę życia?

WIEK: 33 lata